ചെറുമീനുകൾ

പോരാട്ടങ്ങളുടെ
ആഴകടലുകളിൽ
നിന്നും
ചെറുമീനുകൾ
കുട്ടകളിലേക്ക്
എണ്ണിയെടുക്കപെടുന്നതിൽ
ചില സ്രാവുകളുടെ
നയവ്യതിയാനങ്ങൾ
കാരണമാവുന്നുണ്ട്
എന്ന് അവഗണിക്കപെട്ട
ചില ബെർലിൻ
പഠനങ്ങൾ ചൂണ്ടി കാണിക്കുന്നു .

"കൊന്നാൽ പാപം
തിന്നാൽ തീരും ,
ഒന്ന് ചീഞ്ഞാലെ
മറ്റൊന്നിനു വളമാകൂ "
എന്നിങ്ങിനെയുള്ള
ലോക തൊഴിലാളി
ആശയങ്ങൾ
ആവർത്തിച്ചു കൊണ്ട്
സ്രാവുകൾ
മത്തികളുടെ ശരീരത്തിൽ
വരഞ്ഞു
മുളക് പുരട്ടാൻ
കൊട്ടേഷൻ നൽകുമ്പോൾ
വലതു പക്ഷ വ്യതിയാനമാണെന്ന്
പറഞ്ഞ സ്രാവിനെ
പി ബിയിൽ നിന്നും
പുറത്താക്കി .

മുതലാളിത്വം
കരയിൽ വെച്ച്
സദ്ദാമിനെ
ശ്വാസം മുട്ടിച്ചു
കൊന്നപ്പോൾ
സ്രാവുകൾ
മീനുകളെ അണിനിരത്തി
കടലിൽ
പ്രകടനവും
ഹർത്താലുകളും
നടത്തിയത്
സ്വാതന്ത്ര്യ സംരക്ഷണത്തിനു
വേണ്ടി മാത്രമായിരുന്നു .

പക്ഷെ ,
ഒഞ്ചിയത്തെയും
പാലക്കാട്ടെയും
മീനുകളുടെ
അച്ചടക്ക ലംഘനം
കമ്മറ്റികൾ
കണ്ടെത്തിയ കാര്യമാണ്

അത് കൊണ്ടാണ്
മാത്രകാ പരമായി
അവരെ വരഞ്ഞു
മുളക് തേച്ചത്

ചെറു മീനുകൾ
ചിന്തിക്കേണ്ടത്
സോമാലിയയിലെ പട്ടിണിയെക്കുറിച്ചും
ക്യൂബയിലെയിലെ
അധികാര
കൈമാറ്റത്തെക്കുറിച്ചുമാണ്
അല്ലെങ്കിൽ,
ചൈനയിലെ
പരിഷ്കാരങ്ങളെക്കുറിച്ച്
നാട്ടിലെ
പൊട്ടി പൊളിഞ്ഞ
റോഡിനെക്കുറിച്ചോ
മത്തി മേടിക്കാൻ വകയില്ലാത്ത
ആദിവാസിയെക്കുറിച്ചോ അല്ല

നീല പുറം ചട്ടയുള്ള പുസ്തകങ്ങൾ

തണുപ്പ്
ജനാല ചില്ലുകളിൽ
നമ്മുടെ പേരുകളെഴുതുകയും
കാറ്റത് വിളിച്ചു പറയുകയും
ചെയ്തപ്പോഴാണ്
നീ പേടിക്കുകയും
ചുണ്ടുകളിലെ
തെർമോ മീറ്റർ കൊണ്ട്
എന്റെ നെഞ്ചിന്റെ
ചൂടളക്കുകയും ചെയ്തത് .





മിസ്റ്റർ ആൻഡ്‌ മിസ്സിസ്
എന്ന് പറയുമ്പോൾ
റിസപ്ഷനിസ്റ്റിന്റെ
ചുണ്ടിൽ നിന്ന്
പുറത്തേക്കു
ഓടിയിറങ്ങി പോയ
ചിരി ,
ആൾമാറാട്ടം
നടത്തി വീണ്ടും
വാതിലിൽ മുട്ടുന്നു .




ഒരിക്കലും
അവസാനിക്കാത്ത,
ആനന്ദം നിറച്ച
നിറയെ ഡോട്ടുകളുള്ള
ഒരു ഉറ
രഹസ്യമായി സമ്മാനിക്കപെടുന്നു





എന്നാൽ ,
തൊമ്മൻ ചേട്ടൻ
വരിയെടത്ത ശേഷം
സീസർ എന്ന പട്ടി
അനുഭവിച്ച
സ്വാതന്ത്ര്യത്തെക്കുറിച്ച്
ഞാൻ ആലോചിക്കുമ്പോൾ
നീ ചിരിക്കുകയായിരുന്നു.
ഒളിപ്പിച്ച ഒരു ചെമ്പ് തകിട്
വീണു കിലുങ്ങും പോലെ ..




മകളുടെ മിസ്സ്‌ കാളിനുള്ള
മറുപടിയിൽ
ചിലന്തികളെ കുറിച്ചും
അവ മെടഞ്ഞു മെടഞ്ഞു
പോകുന്ന
വലകളെക്കുറിച്ചും
നീ പറയുമ്പോൾ
എന്റെ ശരീരത്തിൽ
മുളക്കുന്ന രോമങ്ങളെയും
ചുണ്ടിലെ വലകളെയും
ഞാൻ ധൃതിയിൽ
ഒളിപ്പിച്ചു വെക്കുന്നു...(നീയും അങ്ങിനെ തന്നെ )





"നിന്റെ മുലകൾക്കെന്തു
ഭംഗിയാണെന്ന്"
ഞാൻ കണ്ടെത്തുമ്പോൾ
കണ്ടു പിടിത്തങ്ങളിൽ
താല്പര്യമില്ലാത്ത
എന്റെ ഭർത്താവിനോട്
നന്ദി പറയാൻ
നീല വിരി മാറ്റി
നീ ആവിശ്യപെടുന്നു.





ഞാൻ നിന്റെ കമ്മന്റുകളെ
ഉയർത്തിയടിക്കുമ്പോൾ
നീ എന്റെ കവിതകൾ
ഉറക്കെ വായിക്കുന്നു,
സ്റ്റാറ്റസുകളെ കെട്ടി വരിയുന്നു
നാം നീല പുറം ചട്ടയുള്ള
ഒരു പുസ്തകമാവുന്നു .

ഉരുട്ടി കേറ്റുന്ന സത്യങ്ങൾ

അങ്ങിനെ ,
രാവിലെ ഒമ്പതിന് തന്നെ
നിങ്ങൾ എഴുനേൽക്കുന്നു
തലേന്നത്തെ
വില കുറഞ്ഞ
വിദേശിയുടെ തലക്കിടി
കട്ടൻ ചായയിലൂടെ
കഴുകികളയാൻ
വെറുതെ ശ്രെമിച്ച്
വാള് വെക്കുന്നു.

അതിൽ നിന്നും
മൂന്നാം ക്ലാസ്സിൽ പഠിക്കുന്ന
നിങ്ങളുടെ മകളുടെ
കളർ പെൻസിൽ
തെറിച്ചു വീഴുന്നു
പതിനൊന്നാം ക്ലാസിലെ
മകളുടെ
ട്യൂഷൻ ഫീസും
ബുക്കുകളും ചിതറുന്നു
ഭാര്യുടെ അരിമണികൾ ,
പിഞ്ചിയ ബ്ലൌസിന്
പകരം മേടിച്ച
പുതിയ ബ്ലൌസ് തുണി
അങ്ങിനെ പലതും
പലതുമങ്ങിനെ
ചിതറുകയാണ്

നിങ്ങളുടെ അരികിലൂടെ
ഒരു പട്ടി
കാൽപെരുമാറ്റം
അറിയിക്കാതെ
നടന്നു പോകുന്നു.
നിങ്ങളുടെ എച്ചിൽ
തിന്നു പോകുന്നതെന്ന്
അയൽക്കാർ ചിരിക്കുമ്പോൾ
നിങ്ങളുടെ ഭാര്യ
പിഞ്ചിയ ബ്ലൌസ്
വേഗത്തിലിടുകയും
മകളുടെ ട്യൂഷൻ ഫീസ്
എണ്ണിത്തിട്ടപെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു .

ദൈവ പുത്രനെ പോലെ 

ഉയിർക്കുന്ന നിങ്ങൾ
മക്കളുടെ തലകളിൽ
സത്യങ്ങളെ പെറുക്കി വെക്കുന്നു
ഇറയത്ത്‌ മയങ്ങാൻ കിടക്കുന്നു.

സൂര്യനസ്തമിക്കുമ്പോൾ
മക്കളുടെ തലയിൽ വെച്ച
വിശ്വാസം പതിയെ തെന്നി വീഴുന്നു
ഭാര്യയുടെ അടിവയറിൽ നിന്ന്
നിങ്ങളുടെ കാലുകൾ
പറിച്ചെടുക്കുമ്പോൾ
നിങ്ങൾ ഒരു പിടിച്ചു പറിക്കാരനാവുന്നു.

ക്രിസ്തുമസ് രാത്രികളിൽ
വീടുകളിൽ തൂങ്ങിയ നക്ഷത്രങ്ങളെ
ആരോ പരസ്പരം മാറ്റി തൂക്കുന്നു
നിങ്ങൾ വീട് തെറ്റി
ചിലന്തിയുടെ കൈകളുള്ള
ലിസി ചേച്ചിയുടെ വീടിലേക്ക്‌ 

പാമ്പിനെ പോലിഴയുന്നു


വീണ്ടും നിങ്ങൾ

ഉയിർക്കപെടുന്നു

മക്കളുടെ തലകളിലേക്ക് 
സത്യങ്ങളെ ഉരുട്ടി കയറ്റുന്നു
കുഞ്ഞു വിശ്വാസങ്ങൾ
ഉപ്പും ചേർത്ത്
ഉറയ്ക്കപെടുകയാണ്.
നിങ്ങൾ എഴുനേൽക്കുന്നത് വരെയെങ്കിലും .

ദാമ്പത്യം

ഒരിക്കൽ
ഞാൻ എന്റെ
കിളയ്ക്കാത്ത
വയലിനെക്കുറിച്ച്
നിന്നോട് പറയുന്നു

നീയൊരു നുകം
മേടിക്കാൻ
ആവിശ്യപെടുന്നു.

നുകത്തിൽ
നൂലിനാൽ
നീ ബന്ധിക്കപ്പെടുന്നു.

നിന്റെ
നെറ്റിയിൽ നിന്ന്
ചുവന്ന ഒരു പുഴ
നിറുകിലേക്ക്
വരയ്ക്കപെടുന്നു...

വാക്കുകളുടെ
ചാട്ടയടികളിൽ
നാം വേദനിക്കുന്നു
കരയുന്നു ,
സ്നേഹിക്കുന്നു
ഉമ്മകൾ കൈമാറുന്നു ...

നീ വലിക്കുന്നവൾ
ഞാൻ അമർത്തുന്നവൻ

നാം ഉഴുതു പോകുന്നു ...
വിത്തുകൾ എറിയുന്നു
മഴകളെ കൊഴിക്കുന്നു

ഇതാ പൂത്തിരിക്കുന്നു ...,
വയലുകൾ പൂത്തിരിക്കുന്നു ....
ഓരോ ചെടിയും
നീയും ഞാനുമാവുന്നു ....
ഓരോ പൂവും
നമ്മുടെ ഉമ്മകളാവുന്നു

നമ്മൾ

ഞെട്ടറ്റ
രണ്ടു
മഴകൾ നാം
നീ
പുഴയിലേക്കും
ഞാൻ
കരയിലേക്കും
പതിക്കുന്നു ..

പുനർജ്ജനിയിൽ
നീ
മേഘമാവുന്നു,
മഴയാകുന്നു
വീണ്ടും ..

ഞാൻ
അഗാതതയുടെ
ഇരുട്ടിലേക്ക്
പിന്നെയും പിന്നെയും
വറ്റി വരളുന്നു ..